Περιγραφή εκδήλωσης
Μπες σε τάξη σαν να λέμε βούτα στα βαθιά κι οργανώσου ή, καλύτερα, έλα να σου κρατήσω το χέρι και πάμε...
Κάθε σχολική χρονιά είναι ένα καινούργιο ταξίδι, γεμάτο χαμόγελα, αγωνίες, μικρές νίκες, απρόοπτα, συγκίνηση και αμέτρητες στιγμές που αφήνουν το αποτύπωμά τους στην καρδιά. Σε αυτό το βιβλίο οι ιδέες και οι καθημερινοί στόχοι σου θα συναντήσουν την πράξη μέσα από σελίδες προγραμματισμού, οργάνωσης, αξιολογήσεων, υπενθυμίσεων. Όμως, η οργάνωση δεν περιορίζει τη δημιουργικότητα, της δίνει χώρο να ανθίσει. Σε αυτές τις σελίδες μπορείς να δημιουργήσεις τον δικό σου κόσμο, που άλλοτε θα σε κάνει να γελάς δυνατά, άλλοτε να συγκινείσαι αλλά πάντα να θυμάσαι γιατί αξίζει να προσπαθείς.
Από τους ίδιους συγγραφείς κυκλοφορεί και το Μπες σε τάξη: Ένα ημερολόγιο-οδηγός για κάθε εκπαιδευτικό.
Η Χριστίνα Μπέσιου (thrania_official) γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μαλεσίνα, έναν τόπο που της χάρισε όμορφες αναμνήσεις και αγάπη για τα απλά πράγματα της ζωής. Σπούδασε δασκάλα, όμως ένιωθε πάντα πως η μάθηση δεν τελειώνει ποτέ. Έτσι, δεν σταμάτησε να αναζητά, να δημιουργεί και να εξελίσσεται. Το 2013 δημιούργησε τον εκπαιδευτικό ιστότοπο «Θρανία» (thrania.com), έναν χώρο που γεννήθηκε από την ανάγκη της να μοιράζεται τις ιδέες και τις σκέψεις της. Πιστεύει πως η έμπνευση βρίσκεται παντού, αρκεί να έχεις ανοιχτή καρδιά για να τη δεις. Και πως όταν βάζεις αγάπη σε ό,τι κάνεις, αυτή βρίσκει πάντα τον δρόμο της για να αγγίξει και τις καρδιές των άλλων.
Ο Μάριος Μάζαρης (schoolmarius) θεωρεί αστείο να μιλάει για τον εαυτό του. Ή τουλάχιστον αμήχανο. Γιατί ο καθένας είναι ένα σύνολο από στιγμές τάξης και αταξίας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά, σε μια διαρκή μαθητεία της παιδικής ηλικίας. Κάποτε ήθελε να γίνει αστροναύτης, αλλά τον κέρδισαν τα διαστήματα ανάμεσα στις λέξεις και στις γραμμές των τετραδίων. Μεγαλώνοντας προσπαθεί να παρατηρεί τ’ αστέρια που γίνονται από λέξεις και τα παιδιά που χαράζουν τις δικές τους πορείες, άλλοτε με μολύβια κι άλλοτε με πολύχρωμες μπογιές. Δουλεύει ως δάσκαλος σε δημοτικά σχολεία από το 2006, θεωρεί την αγάπη την ύψιστη πολιτική πράξη, προσπαθεί πάντα να γίνει ο δάσκαλος που δεν είχε ποτέ, κι αν έπρεπε ο ίδιος να περιγράψει τον εαυτό του με μια φράση, θα έλεγε «δεν έχει νόημα η τάξη αν δεν περνάει απ’ την καρδιά». Γιατί όλα όσα μπορούμε ή δεν μπορούμε ανήκουν σε ένα βιογραφικό γεμάτο σελίδες από ημερολόγια που γράψαμε για ν’ αγκαλιάσουμε τον εαυτό μας.
